Dyskurs

Witam wszystkich uczestników internetowego kursu łemkowskiej. Rozpoczynamy dwuletni kurs dla zainteresowanych nauką języka łemkowskiego, zarówno od podstaw, jak też w bardziej zaawansowanym stopniu. W celu umożliwienia korzystania z kursu także tym, którzy nie mieli dotychczas okazji uczyć się języka łemkowskiego, nie możemy pominąć informacji podstawowych, które chcemy zamieścić w lekcjach początkowych. Dla bardziej już zaawansowanych będzie to krótkie powtórzenie i usystematyzowanie wiedzy, natomiast w zakresie tekstów z historii, kultury i literatury, powinny znaleźć się materiały użyteczne dla każdego.
Kurs jest czterosemestralny - rozplanowany na 120 lekcji (po 30 w semestrze).


Jaki przyjęliśmy system nauczania?

Lekcje rozpoczną się z początkeim marca 2010 r. Co tydzień ( z wyjątkiem tych świątecznych) na stronie “Ruskiej Bursy” pod linkiem http://groups.google.pl/group/kurs-lemkivskoho będą zamieszczane po trzy lekcje. Zawierać one będą:

Ruski obszar etniczny, określany od schyłku XIX w. mianem Łemkowszczyzny, od zarania swych dziejów znajdował się w kręgu oddziaływania chrześcijaństwa wschodniego1. Prawosławne wyznanie i związana z nim tradycja obrzędowa stanowiły przez wieki istotny element, pomagający karpackim Rusinom, poddanym silnym wpływom kultur zachodniosłowiańskich, utrzymać swą etniczną, językową i kulturową odrębność. Nie zmieniła tego również prawdziwa rewolucja, jaką na ziemiach Rzeczypospolitej przeżyło prawosławie pod koniec XVI w. W roku 1596 na synodzie w Brześciu Litewskim zapadła decyzja o unii z Rzymem. Za cenę uznania zwierzchnictwa papieża i przyjęcia katolickich dogmatów prawosławni mieli zachować pełną autonomię w zakresie liturgii i prawa kościelnego. Wbrew zamierzeniom inicjatorów projekt nie zakończył się jednak pełnym sukcesem. Prymat Rzymu uznała wprawdzie prawie cała hierarchia prawosławna, wśród wiernych nastąpił jednak rozłam. W efekcie prawosławie utrzymało się na terenie Rzeczypospolitej jako odrębne wyznanie, choć ograniczony został jego zasięg terytorialny.

„....za co taką dostałeś nagrodę?” 1 – jak złe echo, nieodłączny cień wtóruje wojennemu bohaterstwu, walce o wolność „waszą i naszą” to pełne goryczy pytanie. Nie ma w zasadzie alternatywnej wizji wydarzeń wojennych, alternatywnego biegu myśli, strumienia asocjacyjnego. Ten zrost wyobrażeniowy osadzony w emocjonalnym gruncie, w głębokiej traumie łemkowskiej współczesności wiedzie nas w obszary scalania pamięci zbiorowej przy pomocy strategii wypracowywanych na polu kultury symbolicznej. Literatura posiada tu szczególną moc sprawczą:

“Zdecydowana większość współczesnych teoretyków i historyków ruchów narodowych zgodna jest w tym, że nowoczesne narody europejskie są wytworami literatury i ideologii. Budziciele, wieszcze, prorocy, filologowie, historycy, tworzyli piórem projekty narodowych ojczyzn z takiego materiału, jaki był im dostępny: językowego, etnograficznego, historycznego i który skwapliwie wzbogacali wyobraźnią mityczną, a jeśli było potrzeba, to i literackimi falsyfikatami.” 2

zrealizowano dzięki dotacji Ministerstwa Spraw Węwnętrznych i Administracji